این افزایش اندازه قلب عمدتا مربوط به بزرگ شدن هریک ازسلولهای عضلانی قلب است.
در انجام آزمایشات قلبی ، قلب پیرتر تقریبا به همان روش قلب جوان عمل می کند به غیر از ضربان آن که کمی کندتر است اما طی ورزش قلب یک فرد سالمند به اندازه قلب جوان قادر به افزایش میزان پمپاژ خون به سراسر بدن نیست.
دیواره های رگ ها و مویرگ های قلب ضخیم تر شده فضای داخل عروق کمی افزایش پیدا می کند. بافت ارتجاعی داخل دیواره های عروق و مویرگ ها کاهش می یابد.
این تغییرات همراه با هم عروق را سفت تر و کم ارتجاع تر می سازد.
به دلیل این کاهش قابلیت ارتجاعی عروق قلب که با افزایش سن روی می دهد طی عمل پمپاژ ریتمیک قلب این عروق قادر نیستند به سرعت شل شوند.
در نتیجه به هنگام انقباض قلب (سیستول) ، فشار خون بیش از آنچه در یک قلب جوان مشاهده می شود افزایش می یابد.
افزایش غیر طبیعی فشار خون طی سیستول با فشار خون طبیعی طی دیاستول در میان افراد سالمند مسئله شایعی است و تحت عنوان هایپرتنشن سیستولیک مجزا نامیده می شود.
بسیاری از اثرات افزایش سن بر قلب و عروق خونی با ورزش کاهش می یابد چرا که انجام حرکات ورزشی در حفظ تناسب قلب و عروق و نیز تناسب عضلانی به افراد کمک می کند و مهم این است که شروع ورزش بدون توجه به سن در هر مرحله ای از زندگی برای سلامت قلب و عروق مفید است