این گروه تحقیقاتی نانوذرات کروی طراحی کرده و روی سطح آن را با نوعی پپتید ضدسرطان پوشش دادند. این آنزیم قادر است پوسته نانوذره را باز کرده و دارو را رهاسازی کند. وجود پپتیدها در سطح نانوذره موجب نزدیک نگه داشتن نانودارو به تومور می‌شود.
 
برای این که این سیستم دارویی بتواند به صورت یک بسته کروی شکل درآید، محققان از ترکیبات شیمیایی مختلف استفاده کرده‌اند. این نانودارو به گونه‌ای طراحی شده است که در هنگام گردش داخل سیستم خونی بدن کاملاً بی‌خطر است و زمانی که به تومور می‌رسد رهاسازی انجام شده و داروی سمی به بیرون از کره تزریق می‌‌شود.
 
با استفاده از این سیستم محافظت دارویی، محققان می‌توانند شانزده برابر بیشتر از دوز رایج، دارو به این سیستم وارد کنند؛ با این کار اثربخشی دارو افزایش می‌یابد.
 
محققان این پروژه پیش از این از راهبردی مشابه اقدام به ساخت نانودارویی کرده‌ بودند که می‌توانست وارد تومور شده و آن‌ها را درخشان کند. با این کار امکان شناسایی تومور فراهم شده و می‌توان برای جراحی و برداشتن دقیق تومور از بدن از این نشان‌گذاری استفاده کرد. این محققان در حال ثبت پتنت راهبرد جدید خود هستند.