شما ممکن است به وسیله این اسم به سرنخ‌هایی برسید هر چند که عوامل مختلف زیست محیطی نیز ممکن است نقش مهمی در طاسی داشته باشد.
 
آلوپسی اندروژنیک به طور گسترده‌ای که تصور می‌شود یک بیماری ژنتیکی است که به صورت ارثی منتقل می‌شود.
 
بر اساس تحقیقات انستیتو ملی سلامت به طور خاص تغییرات در ژن ar ممکن است فعالیت گیرنده‌های آندروژن در فولیکول‌های مو را افزایش دهد که پاسخ به آندروژنیک مانند هیدروتستوسترون است.
 
کاهش فولیکول مو باعث از بین رفتن سلامت مو می‌شود و دلیل آن وجود تستوسترون فراوان در آقایان است.
 
از آنجایی که همه هورمون‌ها در سن بلوغ به اوج خود می‌رسند آلوپسی‌آندروژنیک می‌تواند در آغاز نوجوانی پدیدار شود و ریسک آن با ورود به سن 30 سالگی افزایش می‌یابد که در این سن دو سوم افراد حداقل کمی از موهای خود را از دست می‌دهند و در 50 سالگی 85 درصد افراد با موهای خود خداحافظی می‌کنند.
 
 براساس یافته‌های انجمن ریزش مو در آمریکا در زنان شرایط می‌تواند متفاوت باشد البته این رخداد بیشتر خود را بعد از یائسگی نشان می‌دهد این اثر در زنان به علت تستوسترون بالا نیست بلکه یک کاهش شدید در سطح هورمون‌های دیگر است و در حالی که ریزش مو در مردان دارای یک الگو مشخص است در زنان الگوی مشخصی ندارد و زنان به طور کامل طاس نمی‌شوند.
 
هر چند ممکن است که نتوان جلوی ریزش مو را گرفت اما راه‌هایی هست که می‌تواند در این راه به ما کمک کند که عبارتند از‌:
1- اجتناب از برافروختن فولیکول‌های مو
2- استفاده از داروهای تایید شده
3- تغییر رژیم غذایی به یک رژیم مناسب کم خطر 
4- و آخرین راه کاشت مو و عمل جراحی است